( 1069 - 1149 ق ) فرزند مير محمد معصوم تبريزى قزوينى ، از علما و متكلمين اماميه . عبد النبى قزوينى در تتميم امل الآمل وى را درياى بىكران و جامع فنون و علوم وصف مىكند . تفسير مورد بحث شرحى است بر تفسير زبدة البيان فى تفسير آيات الاحكام من القرآن مقدس اردبيلى . مؤلف تفسير خود را به شيوهء روائى و شرح استدلالى مبسوط در چند مجلد با بهره از روايات و احاديث ائمهء معصومين ( ع ) نگاشته است اين اثر مانند كتب فقهى شامل تمام ابواب فقهيه آغاز آن از كتاب طهارات و پايان آن ديات است . محقق شهير آقا جمال خوانسارى استاد مؤلف در 1117 ق تقريظى بر اين كتاب نگاشته كه علامه مير حسينا فرزند مؤلف استاد سيد بحر العلوم آن را در كتاب معارج الاحكام خود ذكر نموده است . مجلد اول تا پايان كتاب صلاة نسخهء اصل به خط مؤلف با تقريظ آقا جمال خوانسارى از كتب خطى كتابخانهء آل حاج سيد جوادى ( احفاد مؤلف ) در قزوين محفوظ است و پيش‌نويس ساير مجلدات نزد مرحوم عماد حاج سيد جوادى موجود بوده است . منابع : الاعلام ، 1 / 74 ؛ اعيان الشيعة ، 2 / 227 ؛ تتميم امل الآمل ، 52 ؛ الذريعة ، 3 / 396 ؛ شجرهء طيبه ، 48 ؛ فوائد الرضوية ، 381 ؛ ريحانة الادب ، 4 / 449 ؛ مجلهء حوزه شمارهء 58 سال 1372 ش ، 187 ؛ معجم الدراسات القرآنيه ، 62 ؛ معجم المؤلفين ، 1 / 114 ؛ نجوم السماء 265 ؛ الكواكب المنتثرة ، 15 . الاقتباس و التضمين من كتاب الله المبين ، اثر ابو الرياض ابراهيم ( زنده در 1150 ق ) فرزند شيخ على بن حسن بلادى بحرانى ، از علماى شيعه در بحرين . مؤلف تفسير خويش را اختصاص به آيات قرآن كريم كه در اثبات عقائد اصول دين است از توحيد لغايت معاد اختصاص داده است و آن در پنج باب : 1 ) تفسير آيات واجب و حسن و قبح ؛ 2 ) آيات نبوت ؛ 3 ) آيات امامت امير المؤمنين ( ع ) ؛ 4 ) در ذكر سائر ائمه ( ع ) ؛ 5 ) آيات معاد و ارواح و اجساد مىباشد . مفسر تمام